Inmiddels hebben we alweer een paar maanden kunnen genieten van het Catalaanse leven, en wat is er veel gebeurd! Ik neem je graag mee in onze belevenissen de afgelopen tijd.
Onze tijdelijke woning werd langer door ons bewoond dan van tevoren verwacht en dat bleek in de winter toch wel echt een uitdaging. Geen centrale verwarming, maar slechts 1 houtkachel in de woonkamer waardoor we meerdere keren gedacht hebben: we kwamen toch ook voor de warmte naar Spanje?
Houthakken werd een standaardklus in het weekend en dat had ook wel weer iets moois, back to basic. Toen we in november te horen kregen dat er wéér maanden vertraging was door een meetfout van 1,5m2 bij het land behorend bij onze woning, hakte dat er wel echt even in.
We gingen met onze makelaar om tafel om te zoeken naar een oplossing, want onze tijdelijke woning was echt niet geschikt om langdurig te wonen, zeker niet door alle kou, vocht en stof. We wilden daarom voorstellen aan de huidige eigenaar of we tot een huurovereenkomst konden komen totdat de koop definitief was.
Nog voordat onze makelaar dit de volgende dag bespreekbaar kon maken werden we gebeld door de dochter van de eigenaar waarin ze aangaf het zo vervelend voor ons te vinden en of we wellicht ook openstonden voor een huurovereenkomst. We waren zo dankbaar dat ze hiermee kwamen en hebben hier natuurlijk volmondig ja op gezegd.
Uiteindelijk was het toch nog even spannend of alles voor de kerst rond kwam. Maar gelukkig konden we onze eerste kerst in Spanje vieren met een kerstboom én centrale verwarming. Bij onze verhuizing kregen we hulp van onze Nederlandse ‘buurman’ en twee lieve Amerikaanse helpers. Mede dankzij hen kwamen onze kinderen die dag uit school eindelijk echt thuis.
We wonen hier nu met heel veel plezier en hebben sindsdien al ontzettend genoten van de heerlijke zon, de ruimte in huis, de eigen slaapkamers. Waar er in Nederland ijsvrij was afgelopen maand, waren de kinderen hier vrij vanwege overstromingsgevaar. In Spanje schijnt dus niet altijd de zon….
De kinderen gaan hier nu zo’n 5 maanden naar school. De oudste 2 zitten bij elkaar op school en hebben regelmatig gezamenlijke Catalaanse lessen. We zien echt dat ze naar elkaar toe gegroeid zijn en een veel betere band hebben gekregen sinds we hier wonen.
Onze zoon is al vrij snel begonnen met het ontdekken van een nieuwe sport, namelijk basketbal. Dit doet hij met heel veel plezier en wij moedigen hem dan ook graag aan vanaf de zijlijn, deze keer dus in de sporthal. We mochten ook al met hem naar een basketbalwedstrijd in Barcelona, wat heel leuk was om mee te maken.
Onze jongste dochter is begonnen met patinatge (kunstschaatsen, maar dan op rolschaatsen), hier beleeft ze veel plezier aan en het is leuk om haar te zien genieten van deze nieuwe sport. De oudste meiden beginnen aan een gezamenlijke volleybalcarriere en zo bouwt iedereen hier beetje bij beetje aan een nieuw leven.
Voor onszelf is het echt wennen aan het Spaanse leven en de bijbehorende bureaucratie. Als hier op een dag één ding lukt, is dat super. Zo ben ik al maanden bezig met het aanvragen van een gezondheidskaart voor de kinderen, hebben we al meerdere pogingen gedaan om een NIE aan te vragen en moet je voor ongeveer alles wel ergens heen om het te regelen, wat dan ook nog eens veel tijd kost.
Toen we gister een toestemmingsverklaring ontvingen van de politie, dat onze oudste dochter mee mag op de ski reis met school én we onze wegenbelasting konden regelen, waren we dan ook dolgelukkig. Nu hopen dat de gezondheidskaart op tijd binnen is, zodat Pheline ook daadwerkelijk mee kan op de ski reis.
De echte rust ervaren we dus nog niet met alles wat er op ons afkomt, maar genieten doen we zeker ook.